Molen Hermien

Varsseveldseweg 88

De molen staat op een terrein dat deel uitmaakte van de goederen onder kasteel Harreveld. Dit is in de 18e eeuw in bezit van freule van Dorth, maar komt na haar dood in handen van J.J. von Raesfeld, geneesheer in Bocholt. Deze laat in 1819 de molen bouwen zodat Harreveldse boeren niet telkens naar Lichtenvoorde of elders hoeven om hun graan te laten malen.

Zijn kleindochter, Bernardine de Both, schenkt in 1900 al haar bezittingen, inclusief de molen, bij testament aan de Rooms-katholieke parochie van Harreveld.

Op 12 mei 1930 verkoopt de R.K. parochie de molen en het molenaarshuis aan G.J.(Jan) Wolterink, afkomstig uit Zwolle (gemeente Eibergen), hij werkt hier dan al sinds 1894 als molenaar.

Rond 1935 begint zijn zoon Gert Wolterink met een maalderij in de oude school van Harreveld. Het maalwerk wordt aangedreven door een motor die op gasolie loopt. Door de overschakeling naar het malen op motorkracht komt de windmolen gedeeltelijk buiten gebruik.

Tijdens de tweede wereldoorlog 1940-1945 wordt deze weer intensief gebruikt, er is op zeker moment geen gasolie meer te krijgen en de wind is voor niets. De molen voorziet Harreveld, Zieuwent en hun vele evacués van meel.

In 1947 verkeert de molen in een zodanige slechte staat dat deze voorlopig niet meer kan draaien. In 1953 kondigt de burgemeester van de gemeente Lichtenvoorde aan dat de molen niet gesloopt mag worden. Ze gaat een rijksmonument worden en moet voor verder verval worden behoed. In 1951 gaat de molen over naar Jan’s zoon, Joop Wolterink en zijn vrouw Hermien Wolterink-Domhof.

De eerste omvangrijke restauratie vindt plaats in 1967. Omdat mw. Hermien Wolterink-Domhof de stuwende kracht achter de restauratie is wordt de molen bij de heropening in 1968 naar haar vernoemd.

23 maart1981 is een dramatische dag. Dan valt bij het opstarten van de molen het hele wiekenkruis en een deel van de gietijzeren as naar beneden. Dankzij financiële steun uit verschillende hoeken komt er precies een jaar later weer een werkend wiekenkruis en as in de molen. En zo zijn er vele problemen die telkens om aandacht vragen.
Omdat het onderhoud en beheer van de molen te zwaar wordt voor de inmiddels weduwe geworden mw. Hermien Wolterink, draagt zij in november 1994 de molen over aan de ‘Stichting tot instandhouding van de beltkorenmolen Hermien’.
Mw. Hermien Wolterink blijft wel eigenaar.

Beide partijen zetten zich met ziel en zaligheid in. Door goed bestuur en met hulp van vele vrijwilligers en donaties wordt de komende 15 jaar hard gewerkt aan een rigoureuze restauratie van de molen maar ook aan het opleiden van de zo onmisbare molenaars.

Op 8 februari 2016 middenin de restauratie, overlijdt mw. Hermien Wolterink en laat zij de molen na aan de stichting.

In 2017 is de grote restauratie, een gigantische klus klaar, precies op tijd want in 2019 bestaat molen Hermien 200 jaar.

Een feestperiode met als hoogtepunt de jubileumreceptie op 18 mei 2019 waarbij de beschermvrouwe van De Hollandsche Molen prinses Beatrix de eregast is.

M.m.v. vele vrijwilligers en verenigingen wordt het een onvergetelijke dag met oprechte belangstelling en waardering van de prinses voor allen die hieraan meegewerkt hebben en voor allen die zich met hart en ziel belangeloos inzetten om molen Hermien in stand houden.

Bron: Boek ‘Twee eeuwen in weer en wind‘
door Henk Harmsen, Nel Scholten-Ballast, Gerrit Pouw, Anton Driessen.