Categorie: Archief

Kerkstraat 52

Twenteroute 8

Heideweg 8

Temming in de oorlog

Herinneringen van Marie Nijenhuis-Temming.

Marie is de oudste van de 5 kinderen van Willem en Doortje Temming-Rouwhorst en 10 jaar oud toen de oorlog uitbrak.
Ze herinnert zich nog goed dat aan het eind van de Heideweg bij Hilferink, huidig adres Heideweg 14, een zoeklicht stond en dat daarbij een kampement van Duitsers gelegen was.

Marie vertelt; moeder werd gedwongen om de was van de soldaten van dit kampement te doen. Iedere maandag werd er een berg was afgeleverd en er werd verwacht dat dat weer schoon terug kwam. Gelukkig kregen we er wel de zeep bij. Zeep was schaars en op de bon dus we hielden natuurlijk veel zeep voor eigen gebruik achter.
Iedere week moesten we weer die zware pakken wassen, dan hing buiten alles weer vol met was van de vijand.
Op de fiets of met paard en wagen werd door moeder de was weer schoon terug gebracht naar het kampement. Ondanks dat het de vijand was, waren de soldaten aldaar dankbaar en vriendelijk en stopten moeder als dank levensmiddelen toe. Toen moeder dat eenmaal ervaren had nam ze bij iedere was aflevering alle kinderen mee. De soldaten, vaak zelf een gezin in het thuisland,  speelden met de kinderen en gaven hen suiker en koekjes.

Fiene Krabbenborg-Temming heeft vaak vertelt dat er aan het eind van de oorlog 2 Duitse deserteurs bij hun huis aan kwamen voor onderdak. Van vader mochten ze in de hooiberg slapen. De volgende morgen zag vader Duitse officieren aankomen en waarschuwde de jongens dat ze waarschijnlijk gezocht werden. Door de velden zijn ze weggeslopen, juist op tijd. Vader kreeg een geweer tegen het hoofd gezet maar wilde niet zeggen dat hij aan deserteurs onderdak had geboden waarop de officieren door de hooiberg (de verwachtte slaap- / verstopplek) begonnen te schieten.

Vader verrichte wat hand en spandiensten voor het verzet. De kinderen wisten hier toen niets van maar zowel Marie als Fiene herinneren zich de geheimzinnige sfeer die er vaak hing.

Varsseveldseweg 105