Inloopavond

I.v.m. vakantie is de eerstvolgende inloopavond op maandag 5 september. U bent welkom van 19.30 -20.30 uur in de kelder van dorpshuis ’t Kempken in Harreveld.

Wij ontvangen u graag, luisteren naar uw verhalen en nemen spullen in ontvangst die u met ons wilt delen.

Zandpaden Harreveld krijgen naam

Geeskes Mienekensbosweg, Doktasdiek, Schutterij…

Een paar maanden geleden verschenen plotseling straatnaambordjes bij tot dan toe naamloze zandpaden/weggetjes. Hartstikke leuk maar waar komen die namen opeens vandaan?

Op deze website onder de kop ‘Presentaties’ leest u het hele verhaal.

Schuttenboer

Lees het verhaal van Schuttenboer opgetekend door de familie Wolters op de Schutterij. Uit een akte van 5-10-1637 blijkt dat Johan te Krabbenborg eigenaar is van het Schuttenstede. De oudst bekende generaties op deze boerderij worden wisselend Krabbenborg, Schutten of Op Schuttenstede genoemd. Aannemelijk is dus dat al voor 1600 hier een Schutten heeft gewoond.

Zandpieper

De bewoningsgeschiedenis van Zandpieper, Japikweg 1

Hoe moet ik het overzicht lezen? Deze bewoningsgeschiedenis is het resultaat van noeste en volhardende arbeid van Anton Stortelder. Om het overzicht goed te kunnen lezen is het verstandig om de inleiding van zijn boek ‘Bewoningsgeschiedenissen van boerderijen in Harreveld’ door te nemen welke u ook op deze site vindt.

Lader Bezig met laden…
EAD logo Duurt het te lang?

Opnieuw laden Laad het document opnieuw
| Open Openen in nieuwe tab

Download [97.34 KB]

Zandpaden Harreveld krijgen naam

Geeskes Mienekensbosweg, Doktasdiek, Schutterij…

Een paar maanden geleden verschenen plotseling straatnaambordjes bij tot dan toe naamloze zandpaden/weggetjes. Hartstikke leuk maar waar komen die namen opeens vandaan?

Twee jaar geleden werd Oudheidkundige Vereniging Harvelt door gemeente Oost Gelre benaderd om namen aan te dragen voor Harreveldse zandwegen welke nog anoniem op de kaart stonden. Henry Tankink heeft zich over dit verzoek gebogen en de namen zorgvuldig gekozen en met een onderbouwing aangeleverd bij de gemeente. De voorgestelde namen werden allemaal overgenomen hoewel ‘Geeskes Mienekensbosweg’ nog wel wat extra uitleg nodig had. (Zie onder)

Schutterij

De naam Schutterij (of Schutteri-je in het dialect) verwijst naar een droebel van oorspronkelijk vier boerderijen waar dit weggetje naartoe loopt. Het betreft de adressen Rector Hulshofstraat 22, 18 (in de volksmond nog altijd Schuttenboer genoemd) en 19 (bewoond door de familie Schutten). Tot in de jaren 1970 stond er nog een vierde boerderij (op nummer 20), maar die is verplaatst tijdens de ruilverkaveling. De naam Schutterij is op veel oude topografische kaarten te vinden.

De Schutterij verbindt de Rector Hulshofstraat met de Kevelderstraat.

Slikkermanspad

Het Slikkermanspad is een fietspad, jaren geleden aangelegd door de Commissie Fietspaden Harreveld. De naam Slikkerman hoort bij een boerderij (tegenwoordig adres Rector Hulshofstraat 15) en staat al eeuwenlang op topografische kaarten. Ook de omgeving van die boerderij (het gebied waar het fietspad ligt) werd in de volksmond wel Slikkerman genoemd.

Het Slikkermanspad verbindt de Manschotterweg met de Stroetweg.

Doktasdiek

Doktasdiek -Deze weg is een overgebleven gedeelte van de vroegere Oude Ruurloseweg (zie ook hierna bij Piepersdiek). Begin vorige eeuw stonden aan deze weg – dichtbij waar hij nu overgaat in de Stroetweg – nog twee boerderijen. De ene (Stroet) is in 1924 verplaatst naar het Openluchtmuseum in Arnhem (het blauwe boerderijtje dichtbij de ingang), de andere (Doktas) is inmiddels vervangen door nieuwbouw (het tegenwoordige adres Stroetweg 2).

Ingang van de Doktasdiek is aan de Stroetweg en loopt dood tegen een weiland maar via het maaipad langs de beek is de Zieuwentse weg goed te bereiken.

Piepersdijk

Piepersdijk -Ook deze weg is een overgebleven stukje van de vroegere Oude Ruurloseweg (zie ook hiervoor bij Doktasdiek). Dit stukje weg loopt van Lichtenvoorde naar de boerderij die door zijn tegenwoordige bewoners ‘Teeuws’ is gedoopt (adres Japikweg 2), maar vroeger in de volksmond De Pieper heette (ook wel Zandpieper).

De Piepersdijk verbindt de paralelweg van de Twenteroute met de Japikweg.

Kievekampsweg

Kievekampsweg -Kievekamp was de naam van een boerderij die daar in de buurt heeft gestaan en op oude topografische kaarten vaak wordt vermeld. De boerderij is allang verdwenen, maar de naam is bewaard gebleven in de Kievekampsbrug.

De Kievekampsweg verbindt de Kroosdijk met de Blindendiek.

Blindendiek

Blindendiek – De Commissie Fietspaden Harreveld heeft voor het jaren geleden aangelegde fietspad zijn keuze gemaakt uit twee alternatieven Blindendiek of Blindedieksken. Beide vormen komen in de volksmond voor. De oorsprong is onzeker. Misschien verwijst de naam naar de dichte begroeiing, waardoor het dieksken zelf vroeger nauwelijks zichtbaar was.

De Blindendiek verbindt de Heideweg met de Kievekampsweg.

Heidedieksken

Heidedieksken -Dit stukje weg verbindt de Heideweg met de Nicolaasweg (onder Halle) en wordt in de volksmond ’t Dieksken genoemd, maar dat is natuurlijk niet echt een naam. Aangezien dit gedeelte van Harreveld ook wel De Heide wordt genoemd, lijkt de naam Heidedieksken een voor de hand liggende keus.

Reimespad

De naam Reimespad is al in gebruik voor het fietspad dat daar jaren geleden is aangelegd door de Commissie Fietspaden Harreveld. De naam Reimes verwijst naar de boerderij op het tegenwoordige adres Landstraat 34, waar het pad naartoe loopt.

Het Reimespad verbindt de Landstraat met de Heideweg.

Seesinkpad

Ook de naam Seesinkpad is al in gebruik voor een fietspad dat daar jaren geleden is aangelegd door de Commissie Fietspaden Harreveld. De naam Seesink hoorde bij een boerderij die daar vlakbij heeft gestaan (tegenover het tegenwoordige adres Landstraat 34). De familie woont tegenwoordig op het adres Landstraat 36 (nog steeds dichtbij het fietspad) en heeft zijn nieuwe boerderij Nieuw-Seesink genoemd (niet de familienaam).

Het Seesinkpad verbindt de Lindeboomweg met de Landstaat.

Geeskes Mienekensbosweg

De naam Geeskes Mienekensbosweg verwijst naar het bos dat aan deze weg ligt. Het was vroeger eigendom van mevrouw Hermina Krabbenborg, in de volksmond Geeskes Mieneken.

Geeskes Mienekensbosweg verbindt de Lindeboomweg met de Heideweg.

      

De voorgestelde namen werden probleemloos geaccepteerd op één na… De naam Geeskes Mienekensbosweg werd niet meteen overgenomen, deze had wat verdediging nodig.

Vraag van de gemeente ambtenaar:

De afgelopen week en vandaag heb ik overleg gehad met mijn collega’s over die naams voorstellen die u aan mij gegeven hebt. We hebben alleen nog een aantal vragen over de naam “Geeskes Mienenkenbosweg.” Als ik naar de richtlijnen kijk voor het noemen van een straat naar een persoon moet ik mij afvragen of deze naam een geldige optie is.

Ten eerste is het wel om na te denken of eventueel nabestaanden van mevrouw Krabbenborg een weg naar haar genoemd willen hebben. Ten tweede als we een straat naar een persoonlijkheid willen noemen moeten wij meer van het verleden van die persoon weten. Bijvoorbeeld, waarom wilt u de naam in ere houden? Is deze naam al in gebruik bij een kerkpad? Zat zij in het verzet? Meestal gebruiken wij namen van mensen bijvoorbeeld o.a. verzetshelden, pilotenhelpers, oude ambtenaren, en adellijke familie. Ik snap wel dat het door de jaren heen een begrip is in de omgeving maar om officieel die naam te geven is lastig zonder goed argument.

Antwoord van Henry Tankink:

Geeskes Mieneken (Hermina Krabbenborg) was een ongehuwde dame die inwoonde bij het gezin van haar zwager en zus (tegenwoordig adres Rector Hulshofstraat 13). Ik heb ondermeer een gesprekje gehad met de schoondochter van die zwager en zus, mevrouw Tankink (tegenwoordig adres Rector Hulshofstraat 15) om naar de echte naam van Geeskes Mieneken te vragen. Mevrouw Tankink vertelde dat ze Geeskes Mieneken tot aan haar dood heeft verzorgd en dat ze het heel mooi zou vinden als de naam Geeskes Mienekensbosweg er echt zou komen. Hermina Krabbenborg heeft geen heldendaden of andere bijzondere prestaties verricht, voor zover bekend. De weg wordt echter ook niet echt naar haarzelf vernoemd, maar naar het bos dat haar eigendom was. Geeskes Mienekensbos is gewoon een oude veldnaam die vereeuwigd zou worden in een straatnaam, zoals dat heel vaak gebeurt in straatnamen. Heel Harreveld kent de naam Geeskes Mienekensbos, meestal zonder precies te weten wie die mevrouw was. Bij heel Harreveld zal de naam Geeskes Mienekensbosweg meteen vertrouwd in de oren klinken, ook al was Hermina Krabbenborg geen verzetsheldin of uit een adellijke familie. En heel Harreveld zal het waarderen en terecht vinden dat deze naam in ere wordt gehouden.

Antwoord van de ambtenaar:

Bedankt voor uw snelle reactie en extra uitleg. Ik vind het een mooie argument en mijn collega’s zijn het ook mee eens. We laten de naam staan zoals hij voorgesteld is.

Onze jongens in Indië

Op 20 januari 2022 was het precies 75 jaar geleden dat onze plaatsgenoot Aloys Tankink in Semarang tijdens de onafhankelijkheidsstrijd in Indonesië is gestorven. Henk Krabben is met grote regelmaat in Indonesië en bezocht het graf van Aloys.

Aloys Tankink 1925 -1947

Nederlandse Erevelden in Indonesië:

In 1942 is Indonesië nog Nederlands-Indië en ongeveer 300.000 Nederlanders en Indische Nederlanders hebben in de voormalige kolonie hun thuis gevonden. In januari van dat jaar valt het Japanse leger Nederlands-Indië binnen met als doel toegang te krijgen tot de grondstoffen dat Indonesië rijk is. Tijdens de Japanse bezetting worden Nederlandse burgers gevangen gezet in interneringskampen en krijgsgevangen worden ingezet als dwangarbeider o.a. aan de Birma-Siam Spoorweg. De lokale Indonesische bevolking lijdt onder voedselgebrek en de Japanse wreedheid. Wanneer op 15 augustus 1945 een einde komt aan de Tweede Wereldoorlog breekt een nieuwe strijdt aan: de Indonesische onafhankelijkheids-oorlog. Tijdens de Tweede Wereldoorlog in Zuidoost-Azië en de strijd daarna verliezen ongeveer 34.000 Nederlanders hun leven.

 
De bijna 25.000 slachtoffers lagen oorspronkelijk begraven op 22 erevelden verspreid over de hele archipel. Na de soevereiniteitsoverdracht werden in de jaren zestig op verzoek van de Indonesische regering deze graven geconcentreerd op zeven erevelden het eiland Java.

  • Menteng Pulo in Jakarta (Hier liggen Nederlandse en Indische slachtoffers begraven die omkwamen in de Japanse kampen of tijdens de Bersiap-periode en Nederlandse militairen. Tevens bevinden zich hier 754 uren van de in japan omgekomen en daar gecremeerde Nederlandse krijgsgevangen.)
  • Ancol in Jakarta (In dit voormalige moeras executeerde het Japanse leger honderden mannen en vrouwen die in verzet kwamen tegen de Japanse bezetting. Dit waren massagraven en na de oorlog zijn de slachtoffers herbegraven waarbij identificatie niet meer mogelijk was. Vandaar dat veel graven naamloos zijn.)
  • Pandu in Bandung (Hier liggen o.a. de militairen van de KNIL en Landmacht begraven almede burgers die omgekomen zijn in de interneringskampen van Bandung en omgeving tijdens de Bersiap-periode)
  • Leuwigajah in Cimahi (bij Bandung) (Met 5181 graven is Leuwigajah het grootste Nederlandse ereveld op Java. Hier liggen hoofdzakelijk overledenen begraven uit de interneringskampen uit Bandung en omgeving alsmede militairen. Tevens is op dit ereveld een monument opgericht voor de 2300 krijgsgevangen en de 4200 Indonesische dwangarbeiders aan boord van het Japanse vrachtschip Junyo Maru dat op 18 september 1944 getorpedeerd werd, Hierbij kwamen ruim 5600 mensen om het leven.)
  • Kalitanteng in Semarang (Hier liggen mannen, vrouwen en kinderen begraven die in de Japanse interneringskampen van Midden Java. Vanwege het grote aantal vrouwen en kinderen die hier begraven liggen, wordt dit ook wel het “vrouwen-ereveld” genoemd)
  • Candi in Semarang (Candi is het enige ereveld in Indonesië waar uitsluitend (meer dan 1000) Nederlandse – en KNIL militairen begraven zijn die gesneuveld zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd.)
  • Kembang Kuning in Surabaya (Op dit ereveld liggen slachtoffer die in dienst waren bij de Koninklijke Marine, militairen van de Landmacht en het KNIL alsmede burgerslachtoffers van de kampen op Oost-Java. Tevens is op dit ereveld een monument ter nagedachtenis aan de 915 marinemannen die omgekomen zijn tijden de slag in de Javazee en die een zeemansgraf hebben.)

De Nederlandse erevelden op Java worden beheerd door de Oorlogsgravenstichting. Het onderhoud van de erevelden is uitstekend en wordt met liefde door Indonesische medewerkers uitgevoerd. Mede vanwege de verzorgde uitstraling zijn de ereplaatsen ook heden ten dage geliefde plekken van bezoek door Indonesiërs. Men komt zelfs met hele families om van de serene rust en uitstraling te genieten, maar de bezoekers zijn nadrukkelijk zeer respectvol. Hieruit blijkt dat Indonesië niet haatdragend is met betrekking tot ons gedeelde verleden.

Ereveld Candi in Semarang

Op het ereveld Candi in Semarang ligt onze plaatsgenoot Aloys Tankink begraven. Hij was op 31 december 1946 juist 21 jaar geworden en is op 20 januari 1947 in Semarang gesneuveld. Het tragische verhaal van Aloys Tankink werd bij ons thuis door mijn vader -Willem Krabben- regelmatig verteld. De reden was dat Aloys Tankink niet alleen zijn buurjongen was, maar het was ook zijn jeugdvriend. Beiden waren ze in het jaar 1925 geboren. En het feit dat Aloys tijdens de onafhankelijkheidsstrijd in Indonesië gestorven is, heeft altijd een diepe en onvergetelijke indruk gemaakt.

Hij werd beschoten tijdens een patrouille in een jeep en overleed aan zijn verwondingen in het hospitaal in Semarang. De familie kreeg via burgemeester en pastoor te horen dat hij was bezweken aan malaria. Later kwam dankzij toenmalige strijdmakkers de ware doodsoorzaak aan het licht, maar officiële instanties hebben die nooit kunnen of willen bevestigen.

Op 20 januari 2022 was ik in Semarang en dat was de dag dat het precies 75 jaar geleden is dat Aloys Tankink daar overleden is. Tegen eerder genoemde achtergrond voelde ik dat ik die dag het graf van Aloys moest bezoeken. Ik heb toen als eerbetoon en in naam van de dorpsgemeenschap van Harreveld een bloemstuk gelegd op het graf  van de Harrevelder Aloys Tankink. 

De familie Diks

“Ik bak liever eerlijke boerenroggens dan kadetjes voor de rijken”

Onder de kop ‘Archief’ vind je het verhaal van de familie Diks. Hierin verteld Toos hoe haar grootouders hun bakkerij op ’t Joppe bij Deventer verruilden voor een bakkerij aan de Looweg in Harreveld.

Dien en Bertus Diks voor de nieuwe winkelpui.

Stroet

De Stroet ± 1890. Op de achtergrond boerderij Doktas
Interieur de stroet ± 1890

In 1922 werd ‘de Stroet’ door de eigenaar J. Reinders voor 3000,00 gulden verkocht aan Het Nederlands Openluchtmuseum te Arnhem. Op 15 februari 1922 werd de overeenkomst getekend.

De bewoningsgeschiedenis van Stroet.

Hoe moet ik het overzicht lezen? Deze bewoningsgeschiedenis is het resultaat van noeste en volhardende arbeid van Anton Stortelder. Om het overzicht goed te kunnen lezen is het verstandig om de inleiding van zijn boek ‘Bewoningsgeschiedenissen van boerderijen in Harreveld’ door te nemen welke u ook op deze site vindt.

Lader Bezig met laden…
EAD logo Duurt het te lang?

Opnieuw laden Laad het document opnieuw
| Open Openen in nieuwe tab

Download [296.55 KB]